ପରିବାର ଭିତରେ ସମନ୍ୱୟ ନାହିଁ ତ ସମ୍ପତି ବୃଦ୍ଧି କଥା ଭୁଲିଯାନ୍ତୁ |
ଏହି ଆର୍ଟିକଲଟି ପରିବାରର ସମନ୍ୱୟ ପାଇଁ ଇନଭେଷ୍ଟମେଣ୍ଟ ଆଣ୍ଡ ଫାଇନାନ୍ସ rules ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରେ |
କିଛି ମାସ ପୂର୍ବେ, ମୁଁ ଜଣେ clientଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲି - ଜଣେ ନୂତନ ଭାବେ ଚାକିରୀ କରୁଥିବା ଯୁବକଙ୍କ ସହ ଯାହାଙ୍କ ବୟସ 25 ବର୍ଷ - ଯିଏ ତାଙ୍କ ବଡ ଭାଇ, ଭାଉଜ, ବାପା ଏବଂ ବୋଉଙ୍କ ସହିତ ରହିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ଏକ ସାଧାରଣ ପରିବାର ଏବଂ ସେ ପରିବାର ଖର୍ଚ୍ଚରେ ଯୋଗଦାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କିପରି? ସେ କିରାଣା କିଣିବେ? ବିଦ୍ୟୁତ୍ ବିଲର କିଛି ଅଂଶ ଦେବେ? ତାଙ୍କର ନୂଆ ଜାଗା ଅଥବା ଘର ତୋଳିବାକୁ ସଂଚୟ କରିବେ ? ବାପା ବୋଉଙ୍କର ମେଡିକାଲ ବିଲର କିଛି ଅଂଶ ଦେବେ ? ବଡ ଭାଇଙ୍କର ରୋଜଗାର ବେପାରରୁ ତେବେ ସେ ଘର ଖର୍ଚ ସାନ ଭାଇଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡି ଦେଇ ଦାୟିତ୍ବରୁ ଖସି ଯାଉଥିଲେ |
ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ PSUରେ କାମ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚ ପରିଚାଳନା କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ - ଘର ଖର୍ଚ୍ଚ, ମେଡିକାଲ ବିଲ୍ଲ, ଇଲେକଟ୍ରିସିଟି ବିଲ ଇତ୍ୟାଦି | କିନ୍ତୁ ଏହା ଦୃଶ୍ୟମାନ ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଚାପ ବଢ଼ୁଥିଲା, ଏବଂ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆଶା ନୀରବ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା।
ଏହା ଟଙ୍କା ବିଷୟରେ ନୁହେଁ। ଏହା ଅର୍ଥର ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ ସ୍ପଷ୍ଟତା, ଗଠନ ଏବଂ କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଅଭାବ ବିଷୟରେ ଥିଲା।
ଅନ୍ୟ ଏକ ପରିବାରରେ, ଦୁଇ ପୁଅ ଓ ଦୁଇ ଝିଅ ସହ ଜଣେ pensioner ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ପୃଥକ ଭାବରେ ରହୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜର କର୍ମସ୍ଥଳୀରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିବା ବେଳେ ଛୁଟିରେ ବାପାମାଙ୍କ ପାଖକୁ ପୈତୃକ ଘରେ ବୁଲି ଆସୁଥିଲେ | ଯଦିଓ ବାପାଙ୍କର ପେନସନ ଥିଲା, ପିଲାମାନେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ଟଙ୍କା ପଠାଉଥିଲେ। ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ କାମ କରୁଥିଲା ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଉଠୁଥିଲା।
ଯେତେବେଳେ ପୈତୃକ ଘରର ଜରୁରୀ ମରାମତି ଆବଶ୍ୟକ ହେଲା, ଆଲୋଚନା ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇଗଲା। ଜଣେ ଭାବିଲା ଯେ ବାପା ତାଙ୍କର ପେନସନ ସଞ୍ଚୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା। ଅନ୍ୟ ଜଣକ ଭାବିଲା ଯେ ସମ୍ପତ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକ୍ରୟ କରିବାର ସମୟ ଆସିଛି। ଆଉ ଜଣେ ମତ ଦେଲା ଯେ ଆମେ ସହରରେ ରହିବ ଉଚିତ | ଆଉ ଜଣେ ଘର ଅପେକ୍ଷା ବିବାହ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବାକୁ ମତ ଦେଲା | ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ବିବାହ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ଏବଂ ଉଭୟ ପିତାମାତା ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନେ "ପରିବାର ଭାବରେ" ଅବଦାନ ଦେବେ। କିନ୍ତୁ ପିଲାମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଋଣ, ଜୀବନଶୈଳୀ ଖର୍ଚ୍ଚ ପରିଚାଳନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା।
ଏପରିକି ଛୋଟ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଏହିରୁ ମୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ମୁଁ ଜାଣିଥିବା ଏକ ଦମ୍ପତି - ଉଭୟ କାର୍ଯ୍ୟରତ ବୃତ୍ତିଗତ - ବିଭିନ୍ନ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରାଥମିକତା ସହିତ ନିରନ୍ତର ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ। ସ୍ୱାମୀ ବିରତି ନେଇ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଛୁଟିରେ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ; ସ୍ତ୍ରୀ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଘର ପାଇଁ ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ ଭାବରେ ସଞ୍ଚୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରତି ମାସରେ କିଛି ଟଙ୍କା ପଠାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସେ ଏହି ଧାରଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଯୋଜନାକୁ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବ।
କୌଣସି ଝଗଡ଼ା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ବହୁତ ନୀରବ ଅସନ୍ତୋଷ।
ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସାଧାରଣ କ’ଣ?
ଭଲ ଲୋକ। ଉପଯୁକ୍ତ ଆୟ। ଭାଗୀଦାର ଦାୟିତ୍ୱ। କିନ୍ତୁ ଟଙ୍କା ବିଷୟରେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ନିୟମ ନାହିଁ।
ପରିବାର ପରିଚାଳନା ନିମନ୍ତେ ଆର୍ଥିକ ନିୟମ କାହିଁକି ଆବଶ୍ୟକ?
ପରିବାରଗୁଡ଼ିକରେ ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ନିବେଶ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଅଦୃଶ୍ୟ ସୂତ୍ର ପରି - ଏମାନେ କାହାକୁ ସୀମିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ ବରଂ ସବୁକିଛିକୁ ଏକାଠି ଧରି ରଖନ୍ତି। ଏମାନେ ଦାୟିତ୍ୱରେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ଆଣନ୍ତି, ଖର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସଞ୍ଚୟରେ ଶୃଙ୍ଖଳା ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି।
ପିଲାମାନେ ରୋଜଗାରକ୍ଷମ ହେବା ସହିତ, ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିବାର ଦାୟିତ୍ୱରେ ସକ୍ରିୟ ଯୋଗଦାନକାରୀ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ। ବୟସ୍କମାନେ ଅବସର ନେବା ସହିତ, ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ସମ୍ମାନର ସହିତ ସମର୍ଥନ କରିବେ ତାହା ପରିଭାଷିତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ। ଆପଣ ଏକକ ଆୟ ପରିବାର ହେଉ କିମ୍ବା ଏକ ସେଟଅପ୍ ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ରୋଜଗାର କରନ୍ତି, ଆର୍ଥିକ ନିୟମ ସନ୍ତୁଳନ ଆଣନ୍ତି।
ସେମାନେ ବଜେଟ୍, ପ୍ରାଥମିକତା ଏବଂ ଯୋଗାଯୋଗକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି, ସେମାନେ ପରିବାରକୁ ଭଲ ଏବଂ ଖରାପ ସମୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି - ତେଣୁ କେହି ଏକା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ କେହି ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
୮ ଟି ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ନିବେଶ ନିୟମ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାର ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ
ଏଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପ୍ରକାରର ନୁହେଁ। ଏଗୁଡ଼ିକ ନମନୀୟ - ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା ଯାହାକୁ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାରର ଭିନ୍ନତା ନେଇ adjust କରିପାରିବେ |
1. ସାଧାରଣ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆର୍ଥିକକୁ ପୃଥକ କରନ୍ତୁ
ସର୍ବାଧିକ କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିୟମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି କ’ଣ ଅଂଶୀଦାର ଏବଂ କ’ଣ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ତାହା ପରିଭାଷିତ କରିବା। ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘର ଖର୍ଚରେ ଅଂଶୀଦାର କରାଇ ଦାୟିତ୍ୱବାନ ହେବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇ ଥାଏ |
ଯେଉଁ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକରେ ଆୟ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଅଂଶୀଦାର ଖର୍ଚ୍ଚ - ଯେପରିକି କିରାଣା, ଭଡ଼ା, କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଦରମା, କିମ୍ବା ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଜଡିତ ଖର୍ଚ୍ଚ - ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ଜରୁରୀ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋଜଗାରୀ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ବିଚାର ବିନା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଅଛି ତାହା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଏହା ନିରବ ଅସନ୍ତୋଷ ହ୍ରାସ କରେ। ଏହା ଆର୍ଥିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସୃଷ୍ଟି କରେ, ବିଶେଷକରି ଯେଉଁ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକରେ ଭୂମିକା ଭିନ୍ନ (ଯେପରିକି, ଜଣେ ଗୃହିଣୀ ଏବଂ ଜଣେ ରୋଜଗାରୀ ପତି/ପତ୍ନୀ) କିମ୍ବା ଯେଉଁଠାରେ ଏକାଧିକ ବୟସ୍କ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଅବଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଣ-ଅର୍ଜନକାରୀ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭତ୍ତା ରହିପାରେ, ଯାହା ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ବହୁତ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
2. ନିବେଶ ନିମନ୍ତେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କିପରି ନିଆଯିବ ତାହା ପରିଭାଷିତ କରନ୍ତୁ
କେଉଁଠାରେ ନିବେଶ କରିବେ ତାହା କିଏ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବ? କିଏ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଗତି ଟ୍ରାକ୍ କରେ? ଆର୍ଥିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ କିପରି ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯାଏ?
ପରିବାରଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ଏକ ମିଳିତ ପୋର୍ଟଫୋଲିଓ ପରିଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ଭାଇଭଉଣୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଶ କରୁଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, କିଏ ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଛନ୍ତି, କିଏ ସମୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ କିପରି ସ୍ଥିର କରାଯାଇଛି ସେ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ରହିବା ଉଚିତ।
ଯଦି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଧିକ ଆର୍ଥିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସଚେତନ ତେବେ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠିକ୍। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକ୍ରିୟାଟି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ହେବା ଉଚିତ। ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହା ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେବା ଉଚିତ। ଏହା ପାରିବାରିକ ବିଶ୍ୱାସ ବଜାୟ ରଖେ |
ଏହା ସହିତ, କେଉଁ ନିବେଶଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ - ଯେପରିକି ପିଲାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା କିମ୍ବା ଘର କ୍ରୟ - ଏବଂ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ - ତାହା ପରିଭାଷିତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଗଠନ ପରେ ପାରିବାରିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ଦୂରରେ ରଖେ ବିଶେଷକରି ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି କିମ୍ବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ |
3. ଉପହାର ଏବଂ ଦାନ ପାଇଁ ସୀମା ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ
ପରିଜନମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦାନ କରିବା କିମ୍ବା ବିବାହରେ ଯୋଗଦାନ ଦେବା ଭାରତୀୟ ପରିବାର ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ଅଂଶ। କିନ୍ତୁ ସୀମା ବିନା, ଏହା ଅବ୍ୟକ୍ତ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ଏକ ସରଳ ନିୟମ ଏଠାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ: ଉପହାର ଏବଂ ଦାନ ପାଇଁ ଆୟର ଏକ ଛୋଟ, ସ୍ଥିର ଅଂଶ - 3-5% - ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତୁ। ଏହାକୁ ଦୋଷୀ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଚିନ୍ତା ନକରି ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁସାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଇପାରିବ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଯେକୌଣସି ଜିନିଷ ଯଦି ମିଳିତ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ତେବେ ତାହା ଉପରେ ପାରସ୍ପରିକ ଆଲୋଚନା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଏହି ନିବେଶ ନିୟମ ପରସ୍ପରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ବିଷୟରେ ନୁହେଁ। ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ସହିତ ପରିବାରର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ବିଷୟରେ।
୪. ଏକାଠି ବଡ଼ କ୍ରୟ ଯୋଜନା କରନ୍ତୁ
ଗାଡ଼ି କିଣିବା, ଛୁଟି ଯୋଜନା କରିବା, ଘରର ଉନ୍ନତିକରଣ - ଏଗୁଡ଼ିକ ରୋମାଞ୍ଚକର କିନ୍ତୁ ପ୍ରାୟତଃ ମହଙ୍ଗା ନିଷ୍ପତ୍ତି। ଉପଯୁକ୍ତ ଯୋଜନା ବିନା, ଏହା ଆର୍ଥିକ ଚାପ କିମ୍ବା ଅନୁତାପ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ଏକ ସୀମା ମୂଲ୍ୟରେ ସହମତ ହେବା ଉଚିତ - ଯେପରିକି ₹50,000 କିମ୍ବା ₹5 ଲକ୍ଷ - ଯାହାଠାରୁ ଅଧିକ କୌଣସି ଅଣ-ଜରୁରୀ ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ଆଲୋଚନା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ନିୟମ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ବଡ଼ ଖର୍ଚ୍ଚ ଋଣ ପାଇଁ ଚାଲୁଥିବା EMI, ଶିକ୍ଷା ପାଣ୍ଠି ପରି ଚାଲୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ସହିତ ଅର୍ଥ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରେ ନାହିଁ।
ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି, ଏହା ଜଣେ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୋଷିତ ହେବାରୁ ବାଧା ଦିଏ। ଏହି ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ ଏକାଠି ଯୋଜନା କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଡିତ ଏବଂ ବିଚାରିତ ଅନୁଭବ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
5. ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ପାଇଁ ପାଣ୍ଠି ଏକତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ
ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ସୂଚନା ଦିଏ ନାହିଁ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ଆମର ଆର୍ଥିକ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେମାନେ ଆମର ସିଷ୍ଟମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାର ରୋଜଗାରକ୍ଷମ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଅବଦାନ ସହିତ ଏକ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପାଣ୍ଠି ରଖିବା ଉଚିତ। ଅତି କମରେ 3-6 ମାସର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ସୁଲଭ, ତରଳ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେବା ଉଚିତ।
ଏହା ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତୁ:
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ ବୀମା ସ୍ଥାନରେ ଅଛି ଏବଂ ଅପଡେଟ୍ ହୋଇଛି।
ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ ଏବଂ ଲଗଇନ୍ ବିବରଣୀ ଅତି କମରେ ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଜଣା ଅଛି।
ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଚିକିତ୍ସା କିମ୍ବା ଆର୍ଥିକ ଜରୁରୀକାଳୀନ ସମୟରେ କ’ଣ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାକୁ ପଡିବ।
ପ୍ରସ୍ତୁତି ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ରୋକି ନପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଆତଙ୍କିତ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚାଇ ଥାଏ |
6. ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରାଥମିକତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତୁ
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରାଥମିକତା ଭିନ୍ନ ହେବା ସାଧାରଣ କଥା। ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ଭାବରେ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଚାହିଁପାରନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହିଁପାରନ୍ତି। କେହି ସୁରକ୍ଷାକୁ ପସନ୍ଦ କରିପାରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନୂତନ ଉଦ୍ୟମରେ ନିବେଶ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।
କାହାର ପ୍ରାଥମିକତା ଅଧିକ ବୈଧ ତାହା ଉପରେ ବିତର୍କ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆର୍ଥିକ ପସନ୍ଦ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ସହମତ ହୋଇପାରିବେ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଯଦି ଉଭୟ ପତି/ପତ୍ନୀ ରୋଜଗାର କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆର୍ଥିକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରତିଶତ ବଣ୍ଟନ କରିପାରିବେ। କିମ୍ବା ଯଦି ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କ ପିଲାମାନେ ପରିବାର ଖର୍ଚ୍ଚରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆୟର ଏକ ଅଂଶ ଉପରେ ସ୍ୱାୟତ୍ତତା ବଜାୟ ରଖିପାରିବେ।
ମୁଖ୍ୟ କଥା ହେଉଛି: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାଧୀନତା ସାମୂହିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏବଂ ସାମୂହିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ଅଣଦେଖା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
୭. ନିୟମିତ ସମୀକ୍ଷା ଏବଂ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତୁ
ଆର୍ଥିକ ନିୟମ ଗୋଟିଏ ଥର ର କାମ ନୁହେଁ | ପରିବାରର ବିକାଶ ସହିତ - ନୂତନ ଲକ୍ଷ୍ୟ, ନୂତନ ସଦସ୍ୟ, ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଆୟ - ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସହ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ।
ସେଥିପାଇଁ ଏକ ତ୍ରୈମାସିକ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧବାର୍ଷିକ ପରିବାର ଆର୍ଥିକ ବୈଠକ ଏକ ଭଲ ଅଭ୍ୟାସ। ଏହା ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। କ’ଣ କାମ କରୁଛି, କ’ଣ ନାହିଁ, ଏବଂ କ’ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ତାହାର ଏକ ସରଳ ସମୀକ୍ଷା।
ଏହି ଆଲୋଚନାଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲାମନ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଚାପ ହ୍ରାସ କରେ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ଯୋଜନାକୁ ଏକ ଏକାକୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏକ ସହଭାଗୀ ଦାୟିତ୍ୱରେ ପରିଣତ କରେ।
୮ . ପାରିବାରିକ ବଜେଟର ପ୍ରସ୍ତୁତି
ପରିବାରିକ ଆର୍ଥିକ ସଂସ୍ଥାପନାରେ ଏକ ବଜେଟ ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖର୍ଚ୍ଚ, ସଂରକ୍ଷା, ଏବଂ ଆୟକୁ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରକାର |ଏହା କେବଳ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦେଇନଥାଏ, ବରଂ ଅପେକ୍ଷାହୀନ ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଋଣର ଆଗମନକୁ ବନ୍ଦ କରି ଅପାତକାଳୀନ ସମୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥାଏ |
ଶେଷ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଗୋଟିଏ ନିୟମରୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ
ଆୟ କିମ୍ବା ଗଠନ ନିର୍ବିଶେଷରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାର କିଛି ଚିନ୍ତାଶୀଳ ଆର୍ଥିକ ନିୟମ ରଖି ଲାଭବାନ ହୋଇପାରିବେ। ନିବେଶ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ନିୟମ ସ୍ଥିର କରିବା ପଛରେ ଧାରଣା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ନୁହେଁ - ଏହା ସମନ୍ୱୟ କରିବା। ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱାସ ଉପରେ ନିର୍ମିତ, ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ସ୍ପଷ୍ଟତା ସେହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ମଜବୁତ କରେ।
ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ମାନୁଆଲ୍ ଲେଖିବା କିମ୍ବା ସାପ୍ତାହିକ ବୈଠକ ପରିଚାଳନା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। କେବଳ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ସମ୍ବୋଧିତ କରି ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ - ହୁଏତ କିଏ ଛୁଟି ପାଇଁ ଅର୍ଥ ପ୍ରଦାନ କରିବ କିମ୍ବା କିପରି କରିବ। ଏହାକୁ ସରଳ ଏବଂ ସଚ୍ଚୋଟ ରଖନ୍ତୁ।
ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପତି କିମ୍ବା ପିତାମାତା, ଆପଣଙ୍କ ପିଲାମାନେ, କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କ ଭାଇଭଉଣୀ ହେଉ, ଖୋଲା ଆଲୋଚନା ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚୁକ୍ତିନାମା ଆର୍ଥିକ ଚାପକୁ ଆର୍ଥିକ ଦଳଗତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ କରିପାରେ। ମନେରଖନ୍ତୁ, ଟଙ୍କା ସଂଯୋଗ କିମ୍ବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ଏକ ଉତ୍ସ ହୋଇପାରେ। ପାର୍ଥକ୍ୟ ହେଉଛି ଆପଣ ଏହା ବିଷୟରେ କିପରି କଥା ହୁଅନ୍ତି।
ନିବେଶ ନିୟମ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାରକୁ ରାତାରାତି ଧନୀ କରିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଜୀବନଯାତ୍ରାକୁ ସୁଗମ କରିବେ। ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଭାବରେ, ଏହା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ସମ୍ପତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରେ - ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ।
ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ନିୟମପୁସ୍ତକ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଚୁକ୍ତିନାମା ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ। ଗୋଟିଏ ସହଭାଗୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ଗୋଟିଏ ସଚ୍ଚୋଟ କଥାବାର୍ତ୍ତା।
ବାକି ସବୁ ଆପେ ଠିକ ହୋଇ ଯିବ |
ଆପଣ କ’ଣ ଭାବନ୍ତି - ପରିବାରରେ ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ନିବେଶ ନିୟମ ରଖିବା ଉଚିତ କି? ଆପଣଙ୍କର ମତାମତ ସେୟାର କରନ୍ତୁ।
